De oorsprong van de Bijbel

Nadat we gered zijn moeten we om geestelijk te kunnen groeien de Bijbel kennen. Al tweeduizend jaar lang hebben de christenen één ding erkend, dat niemand de Heer goed kan kennen zonder de Bijbel te kennen.

De geestelijke erfenis die God aan ons heeft gegeven bevat aan de ene kant de onzichtbare Heilige Geest en aan de andere kant de zichtbare Bijbel. Aan de ene kant is de Geest in ons, aan de andere kant is de Schrift buiten ons. Een normaal christen moet in beide aspecten gebalanceerd zijn. Als we alleen de Heilige Geest in ons hebben maar niet de Schrift buiten ons, dan zullen we gemakkelijk fouten maken. Als we alleen de Schrift buiten ons hebben maar niet de Heilige Geest in ons, dan zullen we doods worden, zonder vitaliteit of levendigheid.

Een christen is als een trein die de motiverende kracht binnenin en de rails buiten nodig heeft. Wanneer deze twee aspecten - het inwendige en het uitwendige - met elkaar samenwerken, kan de trein bewegen, zelfs zeer goed bewegen. Dit is helemaal waar van de Heilige Geest in ons en de Heilige Schrift buiten ons. Als we gevuld zijn met de Heilige Geest van binnen en je kent ook de Bijbel van buiten, dan ben je als een christen levend en stabiel en ben je ook actief en nauwkeurig. Je bent een christen die zowel levend en stabiel als actief en nauwkeurig is.

I. DE OORSPRONG VAN DE BIJBEL

A. De Bijbel is door God uitgeademd

De Bijbel is door God uitgeademd (2 Tim. 3:16). Dit vertelt ons dat de Schrift niet voortkomt uit menselijke gedachten, het verstand van de mens, maar het is God die Zijn gedachte en Zijn woord door Zijn Geest in en uit de schrijvers ademt. Daarom bevat de Bijbel Gods elementen en draagt het Zijn geur. Als christenen is onze grootste vreugde, of zullen we zeggen, onze grootste zegen, in staat te zijn God aan te raken en Hem dagelijks te proeven door het woord van Zijn adem.

B. De Bijbel is het spreken van God door mensen gedreven door de Heilige Geest

Omdat de Schrift God is die Zijn woord door Zijn Geest uit de mens ademt, kan geen woord van de Schrift van de wil van de mens zijn; integendeel, de mens werd geboren door de Geest en sprak vanuit God. Het woord: “...mensen van Godswege hebben, door de Heilige Geest gedreven, gesproken” (2 Pe. 1:21), heeft een tweevoudige betekenis: ten eerste werd de mens gedreven door de Heilige Geest; ten tweede sprak men vanuit God. In het oorspronkelijke Grieks betekent gedreven door de Heilige Geest meegevoerd worden als een schip door de wind. De schrijvers van de Bijbel ontvingen Gods inspiratie en ze waren onder de kracht van de Heilige Geest en werden gedreven en meegevoerd door Hem om Gods woord uit te spreken. Verder, wanneer ze spraken, spraken ze vanbinnen uit God. Het was de Geest van God die de mensen meevoerde om te spreken en het waren ook de mensen die spraken vanbinnen uit God. Met andere woorden: het was God die Zijn eigen woord sprak vanbinnen uit de mensen door hun monden.

2 Samuël 23:2 zegt: “De Geest des HEREN spreekt door mij, Zijn woord is op mijn tong.” Dit woord werd gesproken door David. Hij vertelde ons dat de woorden die hij sprak het spreken was van de Geest van God door hem en dat het Gods woord was dat op zijn tong was. Niet alleen de Heilige Geest sprak door hem, maar ook Gods woord was op zijn tong en werd gesproken vanuit zijn mond. Dit is de Bijbel.

C. De Bijbel is Gods spreken in de profeten en in de Zoon

Het Oude Testament is Gods spreken in de profeten; het Nieuwe Testament is Gods spreken in de Zoon, onze Heer Jezus (Heb. 1:1-2). Daarom, of het nu het spreken van de profeten in het Oude Testament of het spreken van de Heer Jezus in het Nieuwe Testament is, beide zijn Gods spreken en beide zijn van God.

D. De Bijbel is door de Heilige Geest geopenbaard

Johannes 16:13 zegt: “Maar wanneer Hij is gekomen, de Geest van de waarheid, zal Hij u in de hele waarheid leiden; want Hij zal vanuit Zichzelf niet spreken, maar alles wat Hij zal horen, zal Hij spreken en de toekomstige dingen zal Hij u verkondigen." Het woord van de Heer bewijst ook hier dat na de uitstorting van de Geest, wat Zijn discipelen spraken en schreven aan hen bekend was gemaakt door de Geest. Daarom bewijst het woord van de Heer hier dat na Zijn hemelvaart, alle boeken van het Nieuwe Testament, door Zijn discipelen geschreven, door de Geest geopenbaard waren en hun goddelijk gezag door Hem erkend was.

De Schrift is daarom het woord geschreven door mensen onder Gods gebod (Ex. 34:27), het woord van de Geest van God gesproken door mensen, het woord van God gesproken door de mond van mensen (2 S. 23:2) en het woord gesproken door mensen die door de Geest werden aangespoord (Mc. 12:36). Het Oude Testament is het woord gesproken door de profeten onder Gods gebod (Jr. 1:7), het woord van God komende tot de profeet (Ez. 1:3) en het woord van de Geest van God gesproken door de profeten (Zach. 7:7; Hnd. 3:18; 28:25; Rom. 1:2; 1 Pe. 1:10-12). Sommige delen van het Nieuwe Testament zijn Gods spreken in de Heer Jezus (Joh. 14:10), terwijl andere delen woorden zijn geschreven door de apostelen als geleerd door de Geest (1 Kor. 2:13). De woorden geschreven door de apostelen als geleerd door de Geest zijn net zo heilig als de oudtestamentische Schriften (2 Pe. 3:15-16). Daarom vindt de gehele Bijbel zijn oorsprong in God; elk woord en elke regel, elke jota en elke tittel (Mt. 5:18), zijn door God geïnspireerd. Daarom moet de mens noch iets toevoegen of noch iets afnemen van de Heilige Schrift (Op. 22:18-19).