DE GOD VAN OPSTANDING (3)

De Bijbel spreekt over twee scheppingen, de oude en de nieuwe. De goddelijke natuur woont niet in de oude schepping en daarom is die oud geworden. Waar God is, is altijd nieuwheid. Het Jeruzalem van boven wordt "Nieuw Jeruzalem" genoemd omdat het vol is van God. De eerste schepping, ook al is het de schepping van de levende God, heeft geen goddelijke inhoud; maar wat de God van opstanding uit de doden doet opstaan, heeft zowel een goddelijke als een menselijke inhoud. Het verenigt het geschapen en ongeschapen leven. De eerste schepping, hoewel door God Zelf tot stand gebracht, wordt door God Zelf toegestaan tot in de dood over te gaan, opdat het mag verrijzen in opstanding als een schepping met een dubbele natuur, d.w.z. een combinatie van de natuur van God en de mens.

Dit principe moet op ons persoonlijk en op al onze relaties worden toegepast. Het is mogelijk dat medewerkers die elkaar liefhebben en harmonieus samenwerken, zich inbeelden dat hun wederzijdse liefde en hun samenwerking iets geestelijks is; en ook anderen kunnen dit als zodanig beschouwen. Maar het kan eenvoudig een menselijke relatie zijn zonder enige goddelijke inhoud. Maar op een dag valt de hand van God erop en komt er een einde aan de samenwerking. Om de een of andere ondefinieerbare reden kunnen die medewerkers niet meer met elkaar overweg. Ze zijn er verdrietig over en bidden en verlangen om het herstel van hun vroegere harmonie; maar hoe meer ze bidden, hoe meer het hen ontgaat. Dan, op een dag, wanneer ze echt gestorven zijn aan hun oude ervaring, vinden ze zichzelf in een nieuwe relatie - niet alleen een eenheid van menselijke natuur, maar een eenheid die zowel menselijk als goddelijk is.

Hoewel de oude schepping is ontstaan door de machtige hand van de levende God, verblijft Hij Zelf er niet in. Ze is door Hem geschapen en toont Zijn macht, maar niet Zijn aanwezigheid. Hoe kan de oude schepping getransformeerd worden in de nieuwe? Door de binnenkomst van God. Maar hoe kan Zijn binnenkomst worden verzekerd? Dit is het punt waarop een grote moeilijkheid ontstaat. De oude natuur moet verbrijzeld worden om plaats te maken voor Hem. Broeders en zusters, alles in je leven moet de opperste test van de dood doorstaan om plaats te maken voor de God van opstanding. Als je alleen de levende God kent, zal je kennis te objectief zijn. God zal God zijn; jij zal jij zijn. Je moet de God van opstanding kennen; en het is alleen door de dood dat Hij een weg voor Zichzelf kan banen tot in jouw leven.

Voordat ik hierheen kwam, bezocht ik een grote textielfabriek in Manilla. Daar zag ik een proces waarbij bepaalde materialen werden geproduceerd. Maar nadat de perfecte stof was gemaakt, zag ik dat er een tweede proces plaatsvond. Die perfecte stof werd in een bad met verf ondergedompeld waar het al zijn schoonheid verloor. Het was een triest gezicht. Maar in die toestand doordrenkte de verf de stof en werd er een nieuw element aan toegevoegd. Zo is het ook met de oude schepping. Zij moet door een verwoestend proces gaan om doordrenkt te worden met Gods aanwezigheid.

Ik was diep onder de indruk toen ik in die fabriek naar de twee processen stond te kijken en de stoffen vergeleek die uit het eerste en het tweede proces tevoorschijn kwamen. Het waren niet echt verschillende stoffen, maar sommige stoffen, die door een toestand gingen die tijdelijk hun schoonheid vernietigde, hadden een nieuwe en blijvende schoonheid in hen uitgedeeld.

Wat is de betekenis van lijden? Dit is, dat de verwoesting die het brengt aan de oude schepping de God van opstanding een gelegenheid biedt om Zichzelf uit te delen in Zijn schepselen, zodat zij uit het stervensproces verrijzen met een goddelijk element in hun samenstelling. Het hoofddoel van lijden in dit universum, vooral als het verband houdt met de kinderen van God, is dat daardoor de ware God in de natuur van de mens kan worden gewerkt. "Al raakt ook onze uiterlijke mens in verval, toch wordt onze innerlijke mens van dag tot dag vernieuwd." Door een proces van uiterlijk verval vindt er een innerlijk proces plaats dat een nieuw bestanddeel aan ons leven toevoegt.

Geliefde broeders en zusters, door ontbering en druk wordt er een goddelijk element in ons wezen gewerkt, zodat we geen kleurloze christenen meer zijn, maar een hemelse tint, uitgedeeld in ons leven, hebben die voorheen ontbrak. Al het andere lijden in dit universum is bijkomstig. De hoofdzaak is dat degenen die de levende God tot bezitters van het geschapen leven heeft gemaakt, gebracht worden tot in het ongeschapen leven van de God van opstanding. Het is in de doodservaringen die door het lijden komen dat het leven van het schepsel vermengd wordt met het leven van de Schepper. We kunnen de levende God kennen zonder zulke drastische ervaringen, maar alleen door de dood kunnen we tot een experimentele kennis komen van de God van opstanding.

Lijden is het door God aangewezen lot van de christen. Het geluk van de christen ligt niet in uiterlijke dingen, maar in het leren genieten van God Zelf te midden van beproevingen. Paulus en Silas konden zich verheugen en Zijn lof zingen terwijl ze in de gevangenis zaten, omdat hun geluk niet voortkwam uit uiterlijke omstandigheden, maar uit een innerlijk genot van God. In Paulus' korte brief aan de Filippenzen, geschreven tijdens zijn gevangenschap, staan meer dan een dozijn verwijzingen naar vreugde. In diepe nood kon hij nog steeds vreugdevol zijn omdat hij in zijn verdrukking Christus leerde kennen, Hem toe te eigenen en van Hem te genieten. Zijn uiterlijke omstandigheden droegen allemaal bij aan verdriet, maar het was in verdriet dat Christus in hem werd uitgedeeld als de bron van zijn vreugde.

Geliefde broeders en zusters, willen jullie deelhebben aan de nieuwe schepping? Willen jullie eeuwige nieuwheid kennen? Dan moet je God je toestemming geven wanneer Hij je door verwoestende processen wil leiden. En je hoeft niet bang te zijn, want God weet hoe Hij lijden moet toekennen. Hij is een expert in het afstemmen van ons lijden op onze toestand. Hij meet alles feilloos nauwkeurig en kiest de bijzondere beproeving die bij de bijzondere nood past. Hij kiest altijd het lot van iedereen met dit doel voor ogen - een toename van de goddelijke inhoud in ons leven. Als Hij ons tuchtigt, dan is dat altijd "tot ons nut, opdat wij aan Zijn heiligheid deel zouden krijgen". "God doet alle dingen medewerken ten goede voor hen ... die naar het voornemen geroepen zijn." Wat voor goeds? Dit, dat we “gelijkvormig worden aan het beeld van Zijn Zoon.”

Witness Lee
The God of Resurrection